3.1 Remonty kadłuba
3.1.1 Czym malować (farby)
3.1.2 Czym malować (narzędzia)
3.1.3 Jak malować - przygotowanie do malowania itp.
3.1.4 Kiedy malować
3.1.5 Czym i jak szpachlować
3.1.6 Laminowanie
3.1.6.1 Materiały
3.1.6.2 Technologia
3.1.7 Naprawy typowych uszkodzeń
3.1.7.1 Pajączki
3.1.7.2 Bąble (osmoza)
3.1.7.3 Latanie dziur

3.2 Żagle
3.2.1 Czyszczenie
3.2.2 Przegląd przed sezonem
3.2.3 Szycie dziur

3.3 Silnik
3.3.1 Konserwacja po sezonie
3.3.2 Przygotowanie do sezonu
3.3.3 Wietierok

3.4 Ciekawe patenty

3.1 Remonty kadłuba

3.1.1 Czym malować (farby)

Poliuretanem
• Polski Polren - kiepski, żółknie, nie błyszczy, ale jest tani
• Polski okrętowy poliuretan z Polifarb Oliwa - nic dokładnie na jego temat jeszcze nie wiadomo.
• Zagraniczne poliuretany są dobre, ale dosyć drogie. Mimo wszystko warto je zastosować.
  • Sigma - najtańsza z zagranicznych
  • Hempel - chyba najlepsza, ale i najdroższa
  • International - dosyć dobra i w miarę droga.
Co do malowania jachtu samochodowym Renolakiem zdania są podzielone, jednak przeważa pogląd, że się nie nadaje.
Do drewna można stosować:
• Polski Urelaks
• Unica

3.1.2 Czym malować (narzędzia)

• Pędzel: Zdecydowanie się nie nadaje - zostawia smugi. Nadaje się jedynie do niektórych zastosowań np. przy malowaniu pierwszej warstwy na gołym drewnie. Stare wygi twierdza, ze tylko pędzel zapewnia właściwe wtarcie farby w podłoże.
• Wałek: Używany najczęściej. Trzeba tylko dbać o odpowiednią gęstość lakieru w przeciwnym razie (za gęsta) zrobi się "skórka pomarańczowa" Walki musza być specjalne "z futerkiem". Wałki z gąbki rozpuszczają się podczas malowania i zostawiają śmieci na lakierze.
• Pistolet: Jeżeli ktoś ma warunki... Tyle, ze przy pistolecie zużywa się więcej farby. I trzeba dbać o gęstość farby.
• Europad: (euromal, europedzel itp.) - nakłada bardzo równomierną, gładką i cienką warstwę lakieru. Nie robi smug, zacieków, skórki pomarańczowej itp. Przy zbyt gęstej farbie może pozostawiać włoski.

3.1.3 Kiedy malować

Jeżeli dysponujesz hangarem - to cały rok. Na powietrzu muszą być spełnione pewne warunki:
• Temperatura powyżej 20 stopni, ale tez nie za dużo powyżej.
• Mała wilgotność
• Brak (lub słaby) wiatru
• Źle się maluje w pełnym słońcu
• Nie maluj przed zachodem słońca bo na mokrej farbie osiądzie rosa i powierzchnia będzie matowa.
• Nie maluj zbyt wcześnie rano, bo kadłub jest wilgotny od rosy.
• Jeżeli masz w okolicy topole planuj malowanie przed lub po ich kwitnieniu
• Spore problemy może sprawić piaszczysta droga w pobliżu.
• Jeżeli na mokrej farbie osiądzie puszek z topoli lub owad - nie ruszaj. Poczekaj, aż farba wyschnie, delikatnie wydłub i jeżeli został ślad przetrzyj papierem ściernym i pomaluj ten fragment jeszcze raz.

3.1.4 Jak malować - przygotowanie do malowania itp.

• Zdejmujemy wszystkie okucia, lub obwijamy taśmą lakierniczą. Można też posmarować je wazeliną - farba się ich nie czepi.
• Trzeba zmatowić stara farbę. Najlepiej robić to szlifierką oscylacyjną lub lepiej rotacyjna najpierw papierem około 80-100 potem około 240. Można też szlifować ręcznie na mokro. Dobra metoda jeżeli poprzedni lakier był niedotwardzony i zatyka normalny papier ścierny. Farbę można usuwać też opalarką (na drewnie) zachowując ostrożność, coby nie zniszczyć podłoża. Można też zastosować Scansol - chemiczne świństwo zmiękczające farbę. Uwaga - niszczy żelkot zatem ostrożnie i natychmiast po zdrapaniu farby zmyć.
• Jeżeli stara farba odłazi trzeba usunąć ją całkowicie.
• Zarysowania i ubytki żelkotu należy zaszpachlować.
• Po szpachlowaniu szlifujemy dokładnie.
• Osłaniamy taśmą lakierniczą to czego nie chcemy malować (np. listwy odbojowe)
• Odtłuszczamy powierzchnie którą zamierzamy malować.
• Rozrabiamy lakier (jeżeli jest dwuskładnikowy)
• Robimy gdzieś próbę jak się daną farbą maluje
• Ewentualnie rozcieńczamy lakier
• Malujemy
• Czekamy aż wyschnie
• Matowimy lakier - ręcznie na mokro lub b. drobnym papierem mechanicznie.
• Malujemy drugą warstwę.
• Powtarzamy 3 ostatnie punkty aż do uzyskania zadowalającego efektu.
• Na koniec możemy jacht wypolerować woskiem samochodowym.

3.1.5 Czym i jak szpachlować

Najlepiej szpachlówką poliestrową drobnoziarnistą (taką samą jak do samochodów). Sprzedawana jest w puszkach o różnej wielkości. Jest dwuskładnikowa - dodajesz trochę pasty z tubki mieszasz i szybko szpachlujesz. Twardnieje kilkanaście minut do godziny. Potem bardzo ładnie się szlifuje.
Ponieważ szpachlówka samochodowa jest mało wytrzymała mechanicznie, w pewnych sytuacjach można użyć żywicy wymieszanej z krzemionką koloidalną. Nie wolno mieszać z talkiem bo chłonie wilgoć!!! Taka szpachlówka ma jednak tendencje do spływania.
Jeżeli szpachlówka ma pracować, można domieszać pociętego włókna szklanego.

Do szpachlowania można używać specjalnych szpachelek (tzw. Japonek - komplet około 2 zł), lub zrobić sobie samemu z kawałka plastikowej butelki typu PET

3.1.6 Laminowanie - czym, jak

Opracowane na podstawie "Budowa i naprawa jachtów z laminatów" W.Tobis

3.1.6.1 Materiały

Żywice epoksydowe:

Epidian 1	ciało stałe przeznaczone do produkcji kompozycji klejowych takich jak Epidiany 101,110,121,123
Epidian 100	mieszanina żywicy i utwardzacza w postaci proszku lub brył koloru żółtawego. Utwardza się w temperaturze 100 do 200oC
Epidian 101	używany do klejenia i uszczelniania metali. Utwardza się tak samo jak E100
Epidian 121	używany w przemyśle elektrotechnicznym, Ma postać białego proszku.
Epidian 123	Mieszanina E1 z E5. Służy do produkcji materiałów elektroizolacyjnych.
Epidian 2	ciało stałe przeznaczone do produkcji kompozycji utwardzanych na gorąco.
Epidian 200	Epidian 2 rozpuszczony w acetonie. Stosuje się do wyrobu laminatów.
Epidian 3	Nadaje się w ograniczonym stopniu do kompozycji utwardzanych na zimno utwardzaczami Tecza i PAC. Głownie utwardzany na gorąco utwardzaczem P
Epidian 4	Stosowany do produkcji kitów (Epidiany 40 i 430)
Epidian 5	Najczęściej stosowany do laminatów epoksydowo-szklanych. Utwardzany na zimno utwardzaczem Z-1 lub PAC.
Epidian 51	Klej stosowany na zimno do klejenia metali, szkła i ceramiki. Może być również stosowany jako spoiwo do laminatów szklanych. Utwardza się w temperaturze pokojowej utwardzaczem Z-1 (Tecza)
Epidian 53	Najczęściej stosowany do laminatów epoksydowo-szklanych. Utwardzany na zimno utwardzaczem Z-1 dodanym w proporcji 10,5 części wagowo na 100 części żywicy. Jest rzadszy od Epidianu 5
Epidian 55	podobnie jak Epidian 53, ale utwardza się nawet w temp. bliskich 0oC

Utwardzacze:

Z1	trójetylenpzcteroamina, nazywany także Tecza Należy uważnie dozować. Odchylenie dawki większe od 5% jest szkodliwe i wpływa na pogorszenie właściwości laminatu. Jest silni alkaliczny, może powodować oparzenia. Jest żrący.
PAC	Poliaminoamid - utwardzana nim żywica jest bardziej elastyczna.

Rozcieńczalniki:

Xylen, Styren

Żywice Poliestrowe:

Polimal 100,103,106,108,109	żywice konstrukcyjne ogólnego przeznaczenia
Polimal 110	lakier poliestrowy parafinowy
Polimal 132,136,138	żywice chemoodporne
Polimal 140,142,146	żywice tioksotropowe (niespływające) na żelkoty.
Polimal 150,151,154,155	żywice elastyczne
Polimal 160,162	żywice samogasnące
Polimal 190	żywica emulgująca się w wodzie.

Inicjator:

WNCH, Heksanoks - wodoronadtlenek cykloheksanonu rozpuszczony we ftalanie dwubutylu. Stosujemy w ilości 2-4% wagowo.

Przyspieszacz:

Naftenian Kobaltu - stosujemy 0,2-0,4% wagowo.

3.1.6.2 Technologia

Szczegółów nie da się tu opisać bo zagadnienie jest zbyt obszerne. Jeżeli ktoś ma zamiar laminować coś większego niech zajrzy do literatury fachowej. Najlepiej do "Budowa i naprawa jachtów z laminatów" W.Tobis oraz do "Żeglarzu zrób to sam" - Mieczysław Krajewski

Ogólnie laminowanie wygląda tak:

• matowimy papierem ściernym i odtłuszczamy Acetonem powierzchnie do której zamierzamy coś laminować.
• docinamy sobie odpowiednie kawałki maty, lub płótna
• rozrabiamy odpowiednią żywicę
• malujemy żywicą powierzchnie do której zamierzamy coś laminować.
• nakładamy matę
• przesycamy dokładnie żywicą i wyduszamy powietrze - najlepiej robić to pionowymi uderzeniami pędzla lub specjalnym metalowym wałkiem
• nakładamy kolejne warstwy płótna.

Warunki do laminowania:

• Temperatura powyżej 20 stopni, ale tez nie za dużo powyżej.
• Mała wilgotność

3.1.7 Naprawy typowych uszkodzeń

3.1.7.1 Pajączki

• Przede wszystkim ustalić i zlikwidować przyczynę powstania pajączka. Mogło to być jednorazowe punktowe uderzenie lub jakieś okucie nazbyt obciąża laminat. Wtedy trzeba cos poprawić.
• Jedyna skuteczną naprawą pajączka jest zeszlifowanie żelkotu aż do maty i położenie go w tym punkcie na nowo. Zamalowywanie, czy szpachlowanie pomoże na krótko lub wcale.

3.1.7.2 Bąble (osmoza)

Zeszlifować w tych miejscach żelkot. Poczekać aż _dokładnie_ wyschnie położyć nowy żelkot, wyszlifować, pomalować.

3.1.7.3 Łatanie dziur

• Wyciąć piłką dziurę i nadać jej kształt okrągły lub owalny.
• Mocno (kilka cm) zukosować brzegi otworu.
• Od strony zewnętrznej przyłożyć coś co zastąpi formę. Dobrze nadaje się do tego płyta spilśniona lakierowana.
• Od wewnątrz laminować dopasowane łaty z maty szklanej, od najmniejszej do największej. Trzeba je dokładnie przesycać żywicą.
• Po utwardzeniu oszlifować, wyszpachlować, pomalować.

3.2 Żagle

3.2.1 Czyszczenie

• Najlepiej rozłożyć na trawie i delikatnie czyścić szczoteczką wodą z nieagresywnym detergentem (np. mydło, proszek Cypisek)
• Postawić na maszcie do wyschnięcia.

3.2.2 Przegląd przed sezonem

Przed sezonem należy sprawdzić:
• Czy nie są postrzępione liki
• Czy powierzchnia żagla nie ma dziur
• Czy istniejące łaty nie mają zamiaru się oderwać
• Czy nie odpruwa się liklina
• Czy nie wyrywają się remizki
• Czy nie są rozdarte kieszenie listew
• Czy raksy/karabińczyki się nie odrywają

3.2.3 Szycie dziur

• Jeżeli otwór jest mały można próbować go zaszyć, w większości przypadków konieczne jest naszycie łaty.
• Za pomocą rozgrzanego noża wycinamy z dakronu łatę. Można także ciąć elektryczną wypalarką lub lutownicą.
• Szyjąc łatę dobrze jest ją przylepić za pomocą specjalnej dwustronnie klejącej taśmy żaglomistrzowskiej. Nie będzie nam się ślizgała w czasie szycia.
• Naszywamy ją na rozdarciu szyjąc ściegiem zygzakowym brzegi łaty oraz rozdarcie. Jeżeli rozdarcie było poważne łatę należy naszyć z obu stron.

3.3 Silnik

3.3.1 Konserwacja po sezonie

• Silnik należy przechowywać w suchym pomieszczeniu.
• Po użytkowaniu silnika w morskiej wodzie należy umieścić go w zbiorniku wody słodkiej i uruchomić na 2-3 minuty.
• Spuścić wodę z układu chodzenia. Silnik należy wyjąć z wody i powoli pokręcić mechanizmem rozruchowym.
• Zlać paliwo ze zbiornika i gaźnika.
• Przemyć zbiornik czystą benzyną, następnie wlać 0,5 litra oleju silnikowego, powytrząsać zbiornikiem i zlać olej. Dotyczy to tylko zbiorników metalowych.
• Wytrzeć zewnętrzne powierzchnie do sucha, a następnie powierzchnie niemalowane przetrzeć szmatą nasyconą olejem.
• Zdjąć śrubę napędową, zakonserwować wał i założyć śrubę na swoje miejsce.
• Zlać olej z przekładni, przemyć ja benzyną i napełnić świeżym olejem zalecanym przez producenta.
• Pokryć zewnętrzne powierzchnie trące smarem (np. ŁT-4)
• Wykręcić świece zapłonowe, ustawić silnik otworami świec do góry ustawić kolejno tłoki w położeniu dolnego martwego punktu i przez otwory świec wlać w cylindry trochę oleju silnikowego. Odczekać 1-2 minuty, po czym pokręcić wałem korbowym kilka razy. Ustawić silnik w normalnym położeniu, ponownie pokręcić wałem.
• Oczyścić świece zapłonowe z nagaru, sprawdzić odstęp elektrod, pokryć gwinty smarem i wkręcić na miejsce (lekko).
• Założyć zaślepkę z papieru w otwór gaźnika.

3.3.2 Przygotowanie do sezonu

• Wykręcić świece, wlać do cylindrów trochę benzyny, pokręcić kilka razy wałem korbowym i zlać paliwo.
• Wkręcić mocno świece.
• Napełnić zbiornik paliwem
• Uruchomić silnik.

3.3.3 Wietierok

Wietierokowi jest poświęcona cała strona, więc nie ma sensu pisać tego w FAQ.

3.4 Ciekawe patenty

[ Nadsyłajcie swoje propozycje !!! Na pewno każdy ma wiele ciekawych patentów na własnym jachcie ]
• Moskitiera 1
  Z listewek robimy ramkę o takich samych wymiarach jak sztorc klapa. Na tak przygotowanej ramce rozpinamy drobna siatkę np. z firanki
• Moskitiera 2
  Wycinamy kawałek firanki o wymiarze większym od sztorcklapy. Na brzegach naszywamy gęsto "rzepy". To rozwiązanie działa jeżeli wnętrze jachtu mamy wyklejone wykładziną. Zaleta jest możliwość złożenia do małego pakunku.
• Moskitiera 3
  2 deseczki wstawiane w dolną i górną krawędŸ dziory na sztorcklape. Deseczki się tam klinują i napinają rozpietą na nich siatkę. Po zwinięciu nie problemów ze chowaniem tego.
• Przeciekanie uszczelki masztu
  Jak kapie po maszcie do kabiny, bo uszczelka przy deku puszcza, to weŸ kawał sznurka, owiń go spiralnie z pół metra nad pokładem wkoło masztu, a luŸny koniec odprowadŸ napinając do podstawy stójki relingu. Woda zamiast do kabiny scieknie po sznurku za burte.

Powrót do spisu treści